First Part of the Journey...

About me

User: FRMS

 

« View the previous post.  |  Home  |  View the next post. »
Tuesday, 13 November 2007

ای ساربان آهسته ران کارام جانم می رود   
             وان دل که با خود داشتم با دلستانم می رود
من مانده ام مهجور ازو درمانده و رنجور ازو  
             گویی که نیشی دور ازو در استخوانم می رود
گقتم به نیرنگ فسون پنهان کنم نیش درون
             پنهان نمی ماند که خون بر آستانم می رود
محمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان
             کز عشق آن سرو روان گویی روانم می رود
او می رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان 
            دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می رود

...
گفتم بگریم تا ابل چون خر فرو ماند به گل
             این نیز نتوانم که دل با دل ستانم می رود
...


در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن            
             من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود

...


دیگه چی می تونم بگم؟
من سه بار این رو تجربه کردم، حتی اگه اونی که تجربه می کرد خود من نبودم

by: FRMS at 23:48 | link | comments
quotes, smiling, fr , easy, never forget

Comments: